پخش خودکار ویدیوی بعدی :

آموزش بستن شال تاکتیکال شماق

۸۴ بازدید
منتشر شده در

تاریخ پوشاک به‌طور کلی بخشی از تاریخ تمدن و فرهنگ انسان است. این روند از زمانی آغاز شد که انسان‌ها زندگی فردی و غارنشینی را رها کردند و هسته‌های ابتدایی نخستین جامعه‌ی بشری را پدید آوردند. از این رو، در هر جامعه‌ای بنا به شرایط آن جامعه، نوع پوشاک و پوشش زنان و مردان متفاوت است. آب و هوا و شرایط اقلیمی، پدیده‌ی شهرنشینی، کار و پیشه، کشف منابعی مانند مس و فلزات، پیدایش ادیان و مذاهب و وقوع جنگ‌ها از جمله شرایطی هستند که بر پوشش انسان‌ها تأثیر مستقیم دارند.

او ادامه داد: چفیه یا کوفیه یکی از بخش‌های پوشاک سنتی عربی است. کوفیه دستمال بزرگی است که عرب‌ها از آن به‌عنوان سربند یا پوشش سر استفاده می‌کنند و معمولا از پنبه یا کتان است تا از سر، چشم و دهان در برابر آفتاب و شن محافظت کند. کوفیه را با رشته‌ای به نام «عقال» بر سر می‌بندند و در مجموع، کوفیه و عقال نامیده می‌شود. در زبان عربی خوزستانی به این دستمال «چفیه» و «اعگال» می‌گویند.

وی اظهار کرد: در تعریف نام و ریشه‌ی لغوی چفیه باید گفت، تعریف فرهنگ معین از کوفیه این چنین است: «دستار چهار گوشه‌ای که مردان عرب روی سر خود می‌اندازند و رشته‌ای مخصوص بر آن و روی سر قرار می‌دهند که عقال نامیده می‌شود.» در تعریف کوفیه در فرهنگ عبدالنبی قیم این‌گونه آمده است: «کوفیه، دستار، چفیه، عوام کفیه می‌گویند.»

دیگر نام‌های چفیه

این دوست‌دار میراث فرهنگی توضیح داد: چفیه با نام‌های الغتره، الشماغ، حطه و مشده نیز شناخته می‌شود. برخی ترک‌ها معتقدند، کلمه‌ی شماغ برگرفته از کلمه‌ی ترکی «یاسماک» (YASMAK) به معنی چیز‌ بسته‌شده، گرفته شده است. این در حالی است که عرب‌ها پیش از هم‌جواری با ترک‌ها از چفیه استفاده می‌کردند. در برخی کشورهای شمال جزیره‌ی عربی چفیه به نام‌های «کوفیه» یا «حطه» نیز نامیده می‌شود. نام‌گذاری حطه در بلاد شام (شامات) مرسوم‌تر است. در حالی که در منطقه‌ی جزیره‌ی عربی، اردن و عراق کاربرد کلمه‌ی شماغ متداول‌تر است. در روسیه نیز چفیه را با نام «عرفاتکا» مى‌شناسند.

دیدگاه

تا کنون برای این ویدئو دیدگاهی نوشته نشده است.